Lezingen die
openen.
Niet om iets toe te voegen.
Iets wordt zichtbaar.
Niet om iets toe te voegen.
Iets wordt zichtbaar.
Wat ik in sessies zie, zie je daar ook. Wat er werkelijk speelt als mensen onder druk komen te staan.
Dat is confronterend voor wie iets anders verwacht. En herkenbaar voor wie het nodig heeft.
Ze gaan niet hetzelfde weg. Er is iets gaan zitten.
25+ jaar ervaring. Nederland, Duitsland, Tsjechië, Ghana, Zuid-Afrika, Amerika, Canada. Podia tot 500 personen. Nederlands en Engels.
Wat er gebeurt als je stopt met functioneren en begint met er zijn.
Wat overblijft als de techniek het laat afweten. Wat er staat als je stopt met doen.
De patronen die je laten presteren. En die je vasthouden. Geen kleurenmodel. Een spiegel.
Hoeveel ruimte is er om te herstellen. Het lichaam registreert alles. De vraag is of je luistert.
De weg naar binnen. Wat het betekent om niet meer geleefd te worden door je overlevingsmechanismen.
Er wordt niets opgelost in een uur. Mensen herkennen iets. Een patroon. Een manier van reageren die ze altijd al voelden maar nooit zo zagen.
Na de lezing is het stil in de zaal. Niet ongemakkelijk. Het soort stil waarin iets is geland.
Mensen komen naar je toe. Niet met vragen. Met herkenning.
Wat ze meenemen is geen informatie. Het is een verschuiving.
"Ik herkende veel van mezelf. Dingen waar ik eerder nooit aan durfde te denken."
Pieter H."Het voelde niet bedreigend. Meer een realisatiemoment."
Sil S.Inspiratie verandert niets.
We beginnen met een gesprek.