Mensen zien
wat je geeft.
Niet wat het je kost.
Het werkt. Dat is het probleem.
Je leest de kamer. Je houdt in wat je eigenlijk wilt zeggen, terwijl je op je tong bijt.
Je probeert alles glad te strijken,
zonder dat iemand iets merkt.
Thuis ben je de spil.
Op het werk de stabiele factor.
Niemand ziet dat het hetzelfde patroon is.
Druk op je borst. Stijve nek en schouders. Een gespannen kaak.
Een hoofd dat niet stopt.
Vermoeidheid die slapen niet oplost.
Je zegt sorry zonder te weten waarvoor.
Je ligt wakker en denkt
aan wat de ander nodig heeft.
Iemand vraagt wat jij wilt en je zegt: "maakt niet uit".
Dit is hoe je de vrede bewaart.
En zo raak je jezelf kwijt.
Het voelt niet
als een patroon.
Het voelt als
wie je bent.
Als het spannend wordt.
Voor je het doorhebt, neemt het patroon over.
Je knikt. Je stemt toe.
Wat jij echt wil zeggen, hou je voor jezelf.
Je kiest je woorden voorzichtig.
De ander lijkt gekalmeerd.
Of je wordt stil... Tot er iets uitkomt dat giftiger is dan je wilde.
Uren later lig je wakker. Je denkt aan wat de ander nodig heeft.
Wat je verkeerd hebt gedaan of anders had moeten doen.
Wat jij nodig hebt, komt niet in je op.
Wat je al weet.
Coaching, programma's, boeken. Je snapt het. Is het echt beter geworden?
Het patroon kiest voordat jij dat doet. Meer inzicht brengt daar geen verandering in.
Het patroon wat je gevangen houdt, is
precies
wat iedereen zo fijn aan je vindt.
De terugkeer
Er is een moment in elk gesprek,
elke vergadering, elk conflict.
Je voelt dat er iets in je verschuift.
De neiging om je aan te passen.
Om te verdwijnen.
Dat is waar het werk zit.
De verandering begint subtiel.
Je gaat niet weg, je blijft.
Ook als het moeilijk wordt.
Dan ben je terug op de plek
waar je jezelf niet meer verliest.
Wat mogelijk wordt.
Nee zeggen.
Ook al blijft het spannend.
Je weet nog steeds wat de ander nodig heeft.
Zonder jezelf te vergeten.
Niet meer zo hard je best hoeven doen.
En toch alles draaiende houden.
De diplomatie blijft.
Niet meer als reflex. Maar als een bewuste keuze.
Dit blijft
Je leest de kamer.
Je voelt wat er speelt.
Je pikt op wat niet wordt gezegd.
Dat blijven kwaliteiten die je in mijn werk niet afleert. We zorgen ervoor dat je weer regie hebt over hoe en wanneer je ze inzet, in plaats van dat reflex en gewoonte
voor je kiezen.
Twee manieren om samen te werken.
1:1 begeleiding
Voor wie feilloos aanvoelt wat de ander nodig heeft.
Wat het kost om jezelf te verliezen wanneer je patroon voor je kiest.
In Groningen of online.
Spreker
Lezingen over wat er gebeurt
wanneer aanpassen een tweede natuur wordt.
Wat anderen zeggen.
Bij Raymond kan ik stoppen met hard werken en vechten. Geen poes pas. Weinig maar rake woorden. Precies waar het over gaat.
Bij Raymond vind ik elke keer weer de plek om mijn muren, waar ik zo goed over kan praten en precies weet hoe ze werken, te laten zakken. Met zijn oprechte aanwezigheid creëert hij een veilige bedding waarin ik kan stoppen met hard werken en vechten. Waar ik mag rusten en leunen en het even niet alleen hoef te doen. Waar ik kan zijn met wat er echt is, juist met dat wat ik eigenlijk niet wil dat er is. Als alles er mag zijn kan ik de verbinding met mijzelf weer voelen. En dat is precies wat het verschil maakt. Met zijn rust, stevigheid, eerlijke en soms confronterende spiegel, zijn eigen doorleefde ervaring die hij op een fijne manier meeneemt en portie goede humor die het ook weer lekker luchtig maakt helpt Raymond je echt om weer bij jezelf thuis te komen.
Het belangrijkste besef wat ik van Raymond heb geleerd: stoppen met verzetten. Toen ik accepteerde dat het gewoon even moeilijk is, kwam de rust.
Voordat ik met het coachingstraject begon, kampte ik met zowel fysieke als mentale klachten. Dit had een grote impact op mijn werk en privéleven. Ik was voortdurend bezig om aan verwachtingen te voldoen, vooral die van mijzelf, wat me enorm veel energie kostte. Hierdoor had ik weinig zin om dingen te ondernemen en merkte ik dat ik steeds prikkelbaarder werd. Wat ertoe doet waarop mijn lichaam echt aan de bel trok, was toen ik te maken kreeg met hartritmestoornissen en atriumfibrilleren. Dat dwong mij om stil te staan. Ik besefte dat ik te lang was doorgegaan en dat het zo niet verder kon. Dit traject liep deels parallel aan mijn bezoeken aan de cardioloog. Stress werd gezien als de meest waarschijnlijke oorzaak van mijn hartklachten. Inmiddels ga ik weer zonder hartmedicatie door het leven, wat voor mij een enorme mijlpaal is. Tijdens het coachingstraject heb ik geleerd om anders naar mezelf en mijn patronen te kijken. Ik kreeg inzicht in waar mijn gedrag vandaan kwam en hoe ik hier bewuster mee om kan gaan. De begeleiding voelde veilig en betrokken, maar was ook eerlijk en confronterend wanneer dat nodig was. Misschien wel de belangrijkste les die ik heb meegenomen: acceptatie. Verzet tegen wat is, brengt je alleen maar verder van de oplossing. Toen ik eindelijk begon te accepteren dat het ook gewoon even moeilijk kan zijn, merkte ik dat de rust langzaam de overhand nam. Ik maak tegenwoordig bewustere keuzes en voel beter waar mijn grenzen liggen.
Wat Raymond anders maakt is zijn helderheid. Hij ziet patronen die anderen missen. En hij helpt je ze zelf zien. Daar gebeurt de verandering.
Werken met Raymond was een kantelpunt. Voordat ik me committeerde aan een jaar samenwerken, twijfelde ik. De investering was de hoogste die ik ooit in een coach had gedaan. Ik nam de tijd, had een paar gesprekken met hem, en ging pas verder toen het helder was. Wat zich in dat jaar ontvouwde ging dieper dan verwacht. Dit ging niet over inzicht of prestatie. Het leidde tot een verschuiving in hoe ik me verhoud tot mezelf. Ik werd volwassener, meer gegrond, meer gecentreerd in mijn zijn. Niet als idee, maar als iets geleefds. Die verschuiving raakte elk gebied van mijn leven. Niet alleen werk, maar mijn relaties, en hoe ik mensen ontmoet. Een van de meest betekenisvolle delen van het werk was wat ik alleen kan omschrijven als een langdurige "broederwond." Het was iets dat ik jarenlang had meegedragen, grotendeels buiten bewustzijn. Door het werk met Raymond werd het zichtbaar en heelde het in een mate die ik niet voor mogelijk had gehouden in zo'n korte tijd. Wat Raymond anders maakt is zijn helderheid van aanwezigheid. Hij ziet patronen die anderen missen, en belangrijker nog, hij helpt je ze zelf te zien. Daar gebeurt de verandering. Als je overweegt met hem te werken, zou ik aanraden om met hem te praten. Neem de tijd om het te voelen. Dat is wat het voor mij helder maakte.
Dat patroon is niet weg.
Misschien blijft het altijd.
Het doet er niet toe.
Wat ertoe doet,
is dat ik er nu iets over te zeggen heb.
Wat ik heb meegemaakt
is niet de kern van mijn werk.
Wel het fundament.
Het moeilijk mogen hebben, zonder iets te hoeven doen, maar wel blijven staan heeft rust gebracht.
Je hoeft niks uit te leggen.
Het patroon spreekt voor zich.
Wat ik doe, raakt coaching en therapie aan, zonder een van beide te zijn.
Ik werk met wat zich laat zien wanneer het spannend wordt.
Daar wordt zichtbaar waar het patroon het overneemt, zodat aanpassen
niet langer een automatisme is,
maar een bewuste keuze wordt.
Als je dit herkent, weet je genoeg.
Laten we praten. 30 minuten. Geen agenda.
Neem contact op→Voordat je besluit.
Nee. Er is geen diagnose, geen behandelplan. Wat het wel is: ruimte om bij te komen wat je lichaam al jaren vasthoudt. We werken in het moment, vanuit het lichaam, niet vanuit een model.
Zes maanden tot een jaar. We bepalen samen het ritme. Dit is geen programma met een vast eindpunt. We werken tot je staat waar je wilt staan.
Dan is een gesprek de juiste stap. 30 minuten, zonder agenda. We kijken of dit werk voor jou is. En of ik de juiste persoon ben.
In Groningen of online. Beide werken.
Beperkt. Ik werk met een select aantal mensen per jaar. Als het past, weten we dat allebei.
Nee. De intake is een eerlijk gesprek. Gaan we verder, dan weten we het allebei. Zo niet, ook helder. Geen druk.
Ontdek of dit
de plek voor je is.
Ik werk met een select aantal mensen per jaar.